Арзу

Арзу

Жүрегіңізден жұмақ іздеп ем,
Ол тозаққа айналды.
Ойыңыз кемел болар деп едім,
Ол мазаққа айналды.

Көзіңнен жылу күткен ем аңсап,
Мен де бір жан ем мұңлық.
Жанардан сол бір жалт еткен нұрға
Жүрсем деп едім жылынып.

Сөзіңнен шуақ болмады тағы
Қақаған ол бір ақпан-ды,
Ұлпадай аппақ қауырсын сезім
Табаныңызда тапталды.

Өзіңді алғаш көргенде неге
Сапарым болды оң дедім?!
Құнарлы құрсақ...
Ұжданды ұлдың
Анасы әне, сол дедім.

Бәрі де, қалқам, белгілі болды,
Ештеңе де енді айтпаңыз.
Мен бұрылдым,
кері қайттым
Жабық екен қақпаңыз.