Өлеңдер
I Қоңыр кеште... жаңбыр төбемнен құйып, самал бетімнен сүйіп.
Адамзаттың бәрін сүй бауырым деп. ( Абай) Бір ғана Тәңірінің,
Алқымдадым өмірдің жиырмасын, Мейлі, енді өмірім қиындасын. Сексен жасап сегіз сөз қалдырмаған, Әлдекімнің өмірі бұйырмасын.
«...Соған өз халіңше ұқсауды шарт қыл. Алла-Тағалаға ұқсай алам ба деп, надандықпен ол сөзден жиіркенбе, ұқсамақ-дәл бірдейлік дағуасымен емес, соның соңында болмақ...».
...Осынау қалалар мен елді мекендер халқы құдайға құлшылық ететін. Бірақ, сол құдайы олардың дүниеге тура қарауына көп кедергі жасайтын. ( М. Симашко)
...тоғыз грамм қорғасын Көп дүние көз қылдық көп дүние сөз қылдық...
«...Әжем қонды түсіме кеп Үркітпеші, кірпігім...» (Сұраған Рахметұлы) Бейіттен бір самал желп етті,
Әуелі аят, хадис сөздің басы, Қосарлы бәйіт, мысал келді арасы. Қисынымен қызықты болмаса сөз, Неге айтсын пайғамбар мен оны Алласы.